Poetyka trwania | Jolanta Rycerska | Dolnośląskie Centrum Fotografii
aep | 15.02.2010 | 11:29:11 | Wyświetleń: 324
Dolnośląskie Centrum Fotografii oraz Autorka zapraszają 18.02 o godz. 17.00 na wernisaż wystawy
fotografii pt. "Poetyka trwania"
Wystawa czynna do 3.04.2010r.
Dolnośląskie Centrum Fotografii
Domek Romański
Galeria Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu
pl. bpa Nankiera 8, 50-140 Wrocław
Na wystawę składa się ponad 60 fotografii składających się na pięć cykli fotograficznych powstałych w ciągu ostatnich pięciu lat. Łączy je temat ciała. Różni je skala, stopień zbliżenia i poziom abstrakcji. Wszystkie fotografie powstały na czarno-białych negatywach, często z zastosowaniem wielokrotnej ekspozycji, długiego czasu naświetlania lub techniki sandwicza. Fotografując poszukiwałam metafor i mniej lub bardziej odległych analogii wizualnych. Interesuje mnie ciało jako punkt wyjścia do szukania poezji, czyli niematerialności w materii siebie. Przyglądanie się własnym granicom - powierzchni ciała jako mistycznego styku (dotyku?) pomiędzy mną, a wszechświatem. Ciało jako miejsce zmienne, szukające formy - różnic i podobieństw z resztą stworzenia. Ciało rozdarte: zarazem epicentrum i świątynia duszy. Ja - dusza i ja - ciało.
Fotograficznie ciało interesuje mnie w trzech aspektach: jako forma, jako granica i jako miejsce spotkania. Po pierwsze ciało jest formą, fizycznym kształtem mieszczącym w sobie wszechświat mnie. Kształtem fascynująco zmiennym, w pewnym stopniu poddającym się mojej woli, a w pewnym podlegającym swoim własnym prawom. Materia ciała nieustannie pulsuje życiem poza świadomością i wolą. Pochylenie się nad tak rozumianym ciałem jest odkrywaniem jego doniosłej doskonałości i piękna. A poprzez to hołdem wobec Stwórcy.
Po drugie delikatna powierzchnia ciała stanowi jednocześnie granicę - jedyną tak namacalną i doświadczalną z granic – pomiędzy mną a resztą rzeczy. Tutaj i tylko tutaj - na jej styku odbywa się jedynie realny fizyczny kontakt materialny. Tej granicy możemy być całkowicie pewni. To ona dookreśla ramy naszego jestestwa. Dlatego fotografowanie ciała odczuwam nie tylko jako kontakt z godną eksploracji piękną formą, ale także jako zbliżanie się do tajemnicy bytu ludzkiego. Tajemnicy na tyle wzniosłej i głębokiej, że nigdy do końca niezgłębionej. I tutaj pojawia się aspekt trzeci – ciało jako miejsce spotkania. Jesteśmy ciekawi siebie i innych, chcemy poznawać, rozumieć i dopowiadać. Gdy fotografujemy tak zmotywowani ta fascynacja poznawcza realizuje się pomiędzy granicami mnie, drugiego człowieka i świata.
Fotografowanie ciała w różnej skali, zbliżanie i oddalanie fragmentów, ostre cięcie lub przeciwnie – rozciąganie czasu otwarcia migawki, to zabiegi niejako analizujące wizualnie jego czas i przestrzeń. Powstają obrazy dalekie dosłowności. Z jednej strony unaoczniają formalne piękno materii ciała. Piękno zastane, odkryte w bezpośredniej bliskości, w żaden sposób nie wystylizowane, a przez to mocne w wymowie. Z drugiej strony stwarzają nieograniczoną przestrzeń kreacji. Budowania nośnych pod względem symbolicznym i emocjonalnym czasoprzestrzennych multiplikacji form. W jednym i drugim przypadku odkrywamy nowe, a przecież jakoś dobrze nam znane motywy. Może rozrzucone po wszechświecie powtórzenia i podobieństwa miały dowodzić jego uniwersalnej jednorodności i nieprzypadkowości? Może powtarzalność kształtów, gestów czy emocji mogła być jedną z tajemnic bytu, albo przeciwnie - uniwersalnym kluczem do rozumienia siebie i innych?
W ramach wystawy obok zestawów czysto fotograficznych zaprezentowany zostanie również cykl, w którym do budowania obrazów używam dwóch języków: słów i fotografii. Teksty i fotografie współtworzą subiektywny zapis chwil. Zbieram je, gładzę, doskonalę, co jakiś czas fragmentarycznie pokazując na wystawach. Są moim zatrzymaniem się nad pytaniami: po co, dlaczego, dokąd. Są migawką stanów zadumy nad ludzką/moją kondycją. Zapiskami z drogi.
Jolanta Rycerska
Jolanta Rycerska – urodzona w Lublinie w 1971 roku. Filozof, fotograf, autorka tekstów poetyckich. Fotografią zajmuje się od 2000 roku. W styczniu 2004 roku została członkiem Związku Polskich Artystów Fotografików. Od pięciu lat mieszka i pracuje w Warszawie. Fotografie prezentowała na kilkunastu wystawach fotograficznych. Kuratorka kilkudziesięciu wystaw i projektów. Aktualnie prezes Okręgu Warszawskiego Związku Polskich Artystów Fotografików i kuratorka Galerii Jabłkowskich w Warszawie.
