Galeria Fotografii B&B w Miejskim Domu Kultury Włókniarzy, ul. 1 Maja 12, Bielsko-Biała
Wernisaż, spotkanie z autorami i organizatorami konkursu organizowanego pod patronatem ZPAF
w piątek 30 czerwca o godz. 18:00, ekspozycja do 31 lipca 2023
Kurator Galerii: Inez Baturo [327. wystawa]. Opieka nad Galerią: Emilia Grala

Konkurs organizowany od wielu lat, ma charakter otwarty, jest adresowany do wszystkich fotografujących.          Kochać człowieka to... pokazać ulotne chwile, przemijający czas, biegnące myśli, by żyły swoim życiem.      By trwały. By mimo tego wszystkiego co ludzi łączy i co ludzi dzieli, mogły naszkicować obraz ludzkiej          kondycji. By nie tylko „tu i teraz”, ale „zawsze i wszędzie” ukazywały to co ważne, co nigdy nie przeminie,      dzięki czemu byliśmy, jesteśmy i będziemy.
                    Ogólnopolskie Biennale Fotografii „Kochać człowieka" to otwarty konkurs oganizowany przez                        Oświęcimskie Centrum Kultury pod patronatem Zwiążku Polskich Artystów Fotografików. 

Kochać człowieka! Jak pięknie to brzmi, jakby chciało się, by było to naszą codziennością.
By było tak w każdej chwili i by, obok kochania innych, samemu odczuwać to bycie kochanym człowiekiem. Czy rzeczywiście doświadczamy tego, w jaki sposób, jak często i czy aby na pewno to nam się zdarza? Ale też, czy my sami potrafimy obdarzyć drugiego człowieka, tego bliskiego i tego nieznanego, który znalazł się w jakiś sposób na naszej drodze, tym pięknym uczuciem, czy zdarza się nam bezinteresowne obdarzenie kogoś drugiego owym kochaniem?
Co dwa lata, w Oświęcimskim Centrum Kultury, ma miejsce wystawa pokonkursowa, zatytułowana „Kochać człowieka”. Jest ona próbą wizualnego przedstawienia, jak obecnie wyglądają relacje międzyludzkie. Czy współczesne życie społeczne, nasza szeroko rozumiana kultura, jest rzeczywiście nastawione na bliskie, otwarte, radosne i pełne ciepła postrzeganie naszego bliźniego, jakim jest drugi człowiek. Ten porządny i ten błądzący, w poszukiwaniu swojej drogi ku szczęściu. Odnajdowanie się we współczesności okazuje się niełatwym zadaniem. Egzamin z człowieczeństwa zdajemy z coraz większym trudem, a ocen bardzo dobrych trudno się dopatrzyć. Mówią o tym pojedyncze zdjęcia i cykle nadesłane na oświęcimski konkurs. 
Bardzo wymowna jest praca Zofii Puszcz zatytułowana „Pokój”, uhonorowana pierwszą nagrodą. W cyklu zdjęć przedstawione zostały dziecięce pokoje, w centrum kadru dziecko, a wokół niego zbiór posiadanych zabawek. Jest ich multum, to swoista pochwała materialności. Przyjemnie jest mieć to, co się lubi, ale czy świat przedmiotów, gromadzonych od najmłodszych lat, nie zaczyna przesłaniać świata, w którym najważniejszy powinien być człowiek, także ten ze zdecydowanie mniejszą ilością zabawek. Podobnie ważną jest praca „Dworzec Główny” Grzegorza Wójcika, za którą przyznano drugą nagrodę. To kadry mówiące o wymuszonej przez los wędrówce ludów. Tu z powodu wojny, ale jest to szerszy problem, związany z trudami egzystencji w wielu zakątkach świata, z powodu głodu, biedy, zmian klimatycznych, braku szans na rozwój. Obok zdjęć przedstawiających egoistyczny model dzisiejszych relacji międzyludzkich i zdjęć ukazujących zagrożenia dla bezpieczeństwa pojedynczego człowieka, grup ludzkich, a czasem – całych narodów, są na wystawie także zdjęcia napawające optymizmem, pełne ciepła i serdeczności. 
Jesteśmy jedną, choć bardzo różną, rodziną człowieczą. Złościmy się na siebie, czasem zazdrościmy jeden drugiemu – urody, zamożności, powodzenia, ale czy aby na pewno życie szefa banku czy korporacji jest bardziej radosne niż szeregowego pracownika? Ten pierwszy żyje w dobrobycie, a więc według dzisiejszego modelu życia może więcej, ale tylko kupić, a niekoniecznie – przeżyć. Trochę refleksji na ten temat znajdziemy wśród zdjęć wybranych na wystawę. Droga do zadowolenia z życia wiedzie przez bliskość z innymi i to nie muszą być „starzy” znajomi. Zdarza się, że zjawiamy się gdzieś przypadkiem, gdzie gra muzyka, jej rytm wprawia nas w dobry humor, życzmy sobie, by w takiej chwili pojawił się ktoś, kto nas zaprosi do wspólnego tańca, a wtedy piękne hasło przewodnie oświęcimskiego biennale „Kochać człowieka" spełni się w radosnym byciu razem. Niech takie bycie zdarza się nam jak najczęściej. Wiele zdjęć obecnych na wystawie zaświadcza, że to jest możliwe.
Andrzej Zygmuntowicz

Wernisaż wystawy...