Kaja Krawczyk | „Jeszcze nie tygrys” – zapiski z Bangladeszu 
Galeria Taras Sztuki, ul. Kolegiacka 3, Centrum Kultury Wilanów 
Wernisaż w sobotę 14 marca o godz. 17:00, ekspozycja do 14 kwietnia 2026

Wystawa obejmuje trzy powiązane ze sobą cykle:
➨ ZOO Waste
ZOO Waste to świadoma gra słów z ideą Zero Waste - hasłem kojarzonym z minimalizmem, recyklingiem i odpowiedzialną konsumpcją. Projekt pokazuje jednak, co dzieje się z odpadami, kiedy przestajemy je widzieć. Dokumentuje jedno z wysypisk w Bangladeszu, gdzie śmieci stają się nie tylko problemem, lecz także przestrzenią życia - trudnym środowiskiem, w którym funkcjonują zarówno ludzie, jak i zwierzęta.
Tutaj współistnienie nie jest wyborem. W tym samym miejscu żyją ludzie i zwierzęta, a ich codzienność toczy się wśród tego, co inni odrzucili. Próby przetrwania za 2–3 dolary dziennie podważają opowieści o zrównoważonym rozwoju i odsłaniają realny, globalny koszt nadprodukcji.
Cykl został wyróżniony w 2025 roku na Tokyo International Foto Awards (TIFA) - brązowy medal w kategorii Press / Environment - oraz na Le Prix de la Photographie de Paris (PX3) - srebrny medal w kategorii
Press / Nature / Environment.
➨ Epitafium dla królów oceanów
Na mulistych wybrzeżach Zatoki Bengalskiej oceaniczni giganci odbywają swój ostatni rejs.
Niegdyś władcy mórz, dziś kończą swój bieg, rozcinani palnikami wśród upału, hałasu i rdzy.
Cykl dokumentuje złomowanie statków w Bangladeszu - jeden z najważniejszych na świecie ośrodków rozbiórki jednostek morskich. Branża ta koncentruje się głównie na ok. 20-kilometrowym odcinku wybrzeża w rejonie Sitakundy (Chattogram), gdzie działa około 120 zarejestrowanych stoczni rozbiórkowych.
Projekt pokazuje ostatni etap życia statku jako odwróconą stronę globalizacji: miejsce, w którym kończy się morski handel, a zaczyna odzysk materiałów, ciężka praca fizyczna i ryzyko wpisane w proces demontażu. To także opowieść o ludziach wykonujących tę pracę - najczęściej niewidocznych w szerszej narracji o transporcie morskim, recyklingu i globalnej gospodarce.
➨ Brick by Brick
Pora sucha uruchamia w Bangladeszu nie tylko produkcję, ale i migrację: tysiące osób przyjeżdżają z obszarów wiejskich w poszukiwaniu sezonowej pracy w cegielniach. W rytmie powtarzalnych czynności - formowania, przenoszenia, układania i wypału - cegła przechodzi z rąk do rąk, zostawiając ślad w ciałach, krajobrazie i pamięci miejsca.
Produkcja cegieł w Bangladeszu funkcjonuje w dużej mierze w ramach nieformalnego, energochłonnego sektora opartego na piecach opalanych węglem, z wysoką emisją zanieczyszczeń powietrza i gazów cieplarnianych. Mimo wieloletnich prób regulacji i promowania nowocześniejszych technologii, nieformalne cegielnie nadal pozostają trwałą częścią tego modelu produkcji.
„Brick by Brick” pokazuje materiał, z którego powstają miasta, ale przede wszystkim ludzi, których praca ten proces umożliwia - zwykle pozostających poza polem widzenia końcowych odbiorców.

Kaja Krawczyk
Fotografią zajmuje się od 2021 roku. Jej wykształcenie i doświadczenie w stosunkach międzynarodowych wpływają na sposób budowania projektów: w centrum zainteresowań pozostają relacje między systemem a jednostką oraz społeczne konsekwencje decyzji politycznych.
Absolwentka Akademii Fotografii, ukraińskiej MYPH School of Art Photography oraz Studium Fotografii ZPAF (dyplom 2025). Laureatka m.in. Budapest International Festival of Art Photography BIFTA (2024), Tokyo International Foto Awards TIFA (2025), Le Prix de la Photographie de Paris PX3 (2025) i wyróżnienia podczas Warszawskiej Nocy Muzeów (2023). Od niedawna członkini Związku Polskich Artystów Fotografików w Okręgu Warszawskim.