W Galerii Obok ZPAF w Warszawie żegnamy Rok Żeromskiego jesienną wystawą poplenerową „Od Kopernika do Żeromskiego”. Składają się na nią prace 8 autorek i autorów uczestniczących w plenerze fotograficznym Okręgu Warszawskiego ZPAF.
Swoje prace prezentują: Renata Woroniecka, Joanna Walkiewicz, Katarzyna Kalua Kryńska, Mieczysław Wieliczko,
Andrzej Zembik, Gwidon Cal, Piotr Awdziewicz, oraz Wojciech Walkiewicz - pomysłodawca i organizator całego wydarzenia.
Pokazujemy efekty naszej podróży przez Warmię, Powiśle i Ziemię Lubawską. Za przewodnik służył nam reportaż Stefana Żeromskiego „Iława - Kwidzyn - Malbork”  z maja 1920 roku. Autor pojechał wtedy na Warmię, żeby zachęcić mieszkańców do opowiedzenia się w plebiscycie po stronie Polski. Drugą naszą inspiracją był jeden z rozdziałów książki Stefana Żeromskiego „Wiatr od morza”. Miejscem akcji tego rozdziału jest Frombork, zaś bohaterem Mikołaj Kopernik. 
Obecna wystawa zamyka cykl wydarzeń przygotowanych przez nas w tym roku dla uczczenia Rok Żeromskiego 2025.
Przywitaliśmy go przedwiosenną wystawą „Świętokrzyski Zakopiański Żeromski”  w Starej Galerii ZPAF w Warszawie. Pokazaliśmy wtedy prace 27 autorek/ów uczestniczących w 2024 roku w plenerach: „Żeromszczyzna-Kielecczyzna" oraz „Żeromski i Rzeczpospolita Zakopiańska”. Wystawę poplenerową i cykl wydarzeń organizowanych przez Okręg Warszawski ZPAF w ramach Roku Żeromskiego 2025 objął Patronatem Honorowym Marszałek Sejmu RP. Na realizację części projektu, m.in. wrześniowy plener „Od Kopernika do Żeromskiego”, uzyskaliśmy dofinansowanie z Funduszu Popierania Twórczości Stowarzyszenia Autorów ZAiKS.

"Wystawa ukazuje miejsca, które stały się niemymi świadkami przeprowadzonego głosowania za przyłączeniem Powiśla do Polski w 1920 roku - po zawierusze I wojny światowej. Obrazy budynków i wnętrz pozwalają dostrzec ślady tamtej epoki – przygotowania do plebiscytu, przestrzeń codziennego życia, w której ścierały się różne kultury i języki, o której decydowała tzw. wielka polityka. Fotografia potrafi uchwycić to, co w źródłach historycznych często pozostaje między wierszami: nastrój, codzienność, ślady ludzkiej obecności. Zależało mi byśmy wspólnie – poprzez obraz – spróbowali dotknąć tamtego czasu, gdy na ziemi kwidzyńskiej toczyła się walka o serca ludzi, którzy nigdy nie żyli w Polsce, ale dla wielu z nich polskość była częścią ich tożsamości. Choć plebiscyt był przegraną, warto zatrzymać się przy tych fotografiach – zobaczyć, że historia Powiśla wciąż żyje w krajobrazie, w detalach 
i w naszych wspomnieniach."
dr Justyna Liguz, Muzeum Zamkowe w Malborku oddział Zamek w Kwidzynie