Galeria Sztuki Nowy Warzywniak, 
Oliwski Ratusz Kultury, ul. Opata Jacka Rybińskiego 25, Gdańsk 
Wernisaż w poniedziałek 4 maja ogodz.18:00, ekspozycja do 30 maja 2026 
Projekt graficzny plakatu: Sylwia Chmielarz

Wystawa prezentująca sylwetki dziesięciorga osób przyjętych do Okręgu Pomorskiego Związku Polskich Artystów Fotografików w 2025 roku to wielogłosowa opowieść o współczesnym świecie i o nas
– ludziach, którzy zdecydowali się mówić o nim przez medium fotografii. Ekspozycja jest efektem spotkań kwalifikacyjnych pod warszawskim adresem Związku, gdzie przed Radą Artystyczną prezentowaliśmy swoje teki. Choć werdykt o przyjęciu zapada w stolicy, nasze życie artystyczne toczy się „na podwórku” – w regionie, gdzie fotografia miesza się z codziennością, zawodowym rzemiosłem i pasją. Niektórych z nas gna po świecie w poszukiwaniu tematów, inni znajdują je tuż obok, a jeszcze inni swobodnie łączą oba te światy. Co istotne, wystawa ta nie ma kuratora – jest oddolną prezentacją środowiska, która być może w przyszłości doczeka się kolejnych odsłon.
Fotografia z natury jest dziedziną samotników. W odróżnieniu od filmu, który jest wypadkową pracy wielkich ekip, fotograf zazwyczaj sam wykuwa swoją koncepcję, sam doprowadza ją do finału i osobiście dzieli się nią z publicznością. Ten indywidualizm sprawia, że w naszym świecie trudniej o naturalne budowanie wspólnot. Tym ważniejsza staje się platforma wymiany myśli, jaką daje Związek. Ma to również wymiar misyjny: chodzi o to, by widz mógł spotkać się z fotografią w jej czystej formie, poza szumem informacyjnym.
Rok 2025 był wyjątkowy – organizacja na Pomorzu powiększyła się nagle aż o jedną czwartą. To potężny zastrzyk energii dla instytucji wywodzącej się z przedwojennego, elitarnego Fotoklubu Polskiego.
Rok 1947 nie był nowym otwarciem, a strategicznym rebrandingiem i dostosowaniem struktur do powojennej rzeczywistości. Nasz ojciec założyciel, Jan Bułhak, portretował Gdańsk jeszcze przed wojną, zanim miasto obróciło się w gruz. Ta sztafeta trwa na Pomorzu bez przerwy od 1945 roku.
Dziś to grono 40 osób – od nas, nowo przyjętych, po rekordzistę, który jest w Związku od 54 lat i wciąż pozostaje czynny artystycznie. W ramach samego pokazu NOWE / NOWI  nie szukajcie jednak spójności. Prezentowana dziesiątka, urodzona między 1948 a 1988 rokiem, to kalejdoskop postaw, który wymyka się jednolitym ramom. Część z nas nie znała się wcześniej, inni jedynie o sobie słyszeli. Teraz zyskaliśmy miejsce do poznania i realnej współpracy. Zdarzają się też ważne powroty – w moim przypadku to ponowne spotkanie z dwoma wykładowcami z gdańskiej ASP, u których zaczynałem studia w 1999 roku. Dobrze widzieć ich w świetnej formie.
Łączy nas wspólna technologia: dla jednych ograniczenia sprzętu są bezpieczną ramą, dla innych punktem wyjścia do ucieczki poza sztywne zasady obrazu. Prezentowany wybór prac to zaledwie fragmenty szerszych poszukiwań. W nurcie dokumentalnym odnajdziecie m.in. wybraną na plakat wystawy fotografię Macieja Moskwy z syryjskiej Palmyry, reporterską uważność Grzegorza Mehringa oraz moje kadry z cyklu „Stocznia – Dokument utraty”. Historię regionu przywołuje też Leszek Żurek w projekcie „Lutry”, prowadząc grę z pamięcią o dawnych Kaszubach.
Wystawa uderza też w formę i metaforę. Marek Hasso-Agopsowicz bada kolory i faktury gór Boliwii (Atakama) oraz Jordanii (Petra), a Zbigniew Czerwiński szuka wspólnej geometrii w naturze.
Kamila J. Gruss buduje oniryczny język ciała, który dopełnia malarskie światło w portretach Oskara Szramki. Z kolei Michał „Tegieer” Sikorski w formacie 6x6 rejestruje intymny proces dojrzewania, a Beata Podwysocka wycina z rzeczywistości rytmy architektury.
Michał Szlaga

AUTORZY: Zbigniew Czerwiński, Kamila J. Gruss, Marek Hasso-Agopsowicz, Grzegorz Mehring,
Maciej Moskwa, Beata Podwysocka, Michał „Tegieer” Sikorski, Michał Szlaga, Oskar Szramka,
Leszek Żurek.

 Dołącz do wydarzenia na Facebooku