Tym razem nie jest album tylko książka pisana, słowo ważniejsze jest od obrazów. 
One są tylko pretekstem.  Wydawnictwo: Austeria, 2022 
format 14,5 x 20,5 cm, miękka oprawa, ISBN: 978-83-7866-473-4 

„Aparat to młotek, a zdjęcie to gwóźdź.
Nie musi być zrobiony ze złota, ale powinien być niezawodny.
W trójkącie optyki, światła i czasu aparat dla fotografa jest narzędziem bezosobowym.
Nieważna jest marka, ważne jest jego rytualne znaczenie.
Im bardziej uprościmy warsztat, tym więcej tlenu zostanie dla wyobraźni.
Sprzęt nie powinien ingerować w istotę fotografowania.
Opakowanie nie może smakować lepiej od czekolady.”

Od wydawcy:
Frymografia jest wielowątkowym esejem o postrzeganiu świata i osobistym przeżywaniu fotografii. Korzystając z pretekstu, jakim są zdjęcia, autor opisuje subiektywną relację z rzeczywistością za pośrednictwem aparatu. Kieruje obiektyw na rzeczy duże i małe. Na miejsca i na człowieka.
Także na siebie. Prawdziwym bohaterem książki jest życie.
W swej ascetycznej prozie Bogdan Frymorgen przenosi nas w czasie i przestrzeni, żongluje historią i współczesnością, opowiada o rytuale przejścia z fotografii amatorskiej do dojrzałej. Frymografia
śledzi powstawanie stylu i towarzyszy zdjęciom w ich wielorakich odsłonach. W kilkudziesięciu skromnie ilustrowanych opowieściach wyłania się obraz fotografa pełniącego misję. Frymorgen służy fotografii – tak sam siebie określa.
Jest dziennikarzem z wieloletnim stażem, londyńskim korespondentem radia RMF FM. Ma na swoim koncie kilka wystaw i albumów. Zajmuje się też nadzorem projektów fotograficznych i literackich. Ojciec i mąż, od niedawna dziadek, ciekawy świata podróżnik. Wszystkie te aspekty znajdują odzwierciedlenie w tekstach. Zdjęcia i proza Frymorgena uniwersalizują człowieka. Opisują jego kondycję w różnych kontekstach. Miejsce akcji nigdy nie jest wyłącznie miejscem. Czas przestaje być linearny. Fotograf tylko pozornie fotografuje. W rzeczywistości porządkuje świat na swoich zasadach.
Aparat to młotek, a zdjęcie to gwóźdź – podkreśla Frymorgen, stroniąc od fetyszyzowania technicznego aspektu współczesnej fotografii. Unika stereotypów – w tej książce nie znajdziecie wiele informacji o sprzęcie. Autor wprowadza natomiast pojęcia kadru pierwotnego i pre-wizualizacji – które pomagają mu w uzyskaniu twórczej konsekwencji. Fotografia jest też dla Frymorgena formą terapii. To narzędzie do godzenia się lub rozliczania z przeszłością. To także kryształowa kula, o czym dowiadujemy się często dopiero po latach.
Frymografia opowiada również o szukaniu kontaktu z przeszłością: to Lanckorona widziana oczami prababki czy Chorwacja rozliczana z wojennych grzechów surowym obiektywem dziennikarza. To Londyn – miasto Frymorgena – które sam nazywa potworem i tak je fotografuje. Plac w Marrakeszu staje się dla niego partią szachów, a mazurska wioska opowieścią o nieuchronnych zmianach. Frymorgen, zabiera nas także dosłownie w podróż dookoła świata, choć robi to przewrotnie. Różnicuje swój styl – poetycka proza opowiadań przeplata się z reportażowym spojrzeniem. W tle zawsze jest obraz – zawsze inny – tętniący muzyką, ogłuszający pustką czy ociekający terrorem.
Frymorgen umiejętnie dobiera słowa. Podobnie jak w swojej fotografii, także w pisarstwie wyznaje zasadę: mniej to więcej. W końcu rozlicza się sam ze sobą, pisząc o kosztach, jakie z uwagi na jego pasję poniosła cała rodzina. To szczera i odważna proza, w której dużo jest światła i cienia.

... Żeby tak fotografować i opisywać swoje spostrzeżenia, trzeba słuchać oraz bacznie obserwować, smakować życie, ale nade wszystko mieć wyjątkową wrażliwość na ludzi i otaczający świat. Frymorgen opisuje proces tworzenia, pomijając tak powszechnie przywoływane aspekty techniczne fotografii. Wątpi i poszukuje. Ta książka jest jak życie, czasem szorstka i do bólu celna. ...
Prof. Mariusz Wideryński

 Bogdan Frymorgen (1962)

 – kurator i wydawca, autor albumów fotograficznych i wystaw, studiował anglistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim.
Przez dwadzieścia cztery lata pracował
dla Serwisu Światowego BBC. Mieszka w Londynie, jest korespondentem radia RMF FM. Współpracuje z wieloma instytucjami kulturalnymi w Polsce. Członek Związku Polskich Artystów Fotografików w Okręgu Górskim i rady nadzorczej Żydowskiego Muzeum Galicja w Krakowie. Prowadził w sieci autorski projekt „Frymografia” - subiektywne zderzenie obrazu ze słowem. Część z nich publikowaliśmy w naszych Listach o fotografii. 

Publikacje:
➜ The Tribute - album poświęcony Bush House, byłej siedzibie BBC World Service, 2012
➜ Gerald Howson - archiwalne zdjęcia z gomułkowskiej Polski, 2013 [zobacz tu] 
➜ Lanckorona - album fotograficzny o małopolskiej wiosce, 2015 [zobacz tu] 
➜ Kazimierz - album poświęcony pożydowskiej dzielnicy Krakowa, 2019 [zobacz tu] 
➜ Okruchy większej całości - debiut literacki, wydawnictwo Austeria, 2021 [zobacz tu] 
➜ Sena - w serii Z rękopisów, Austeria, 2022 [zapowiedź tu]