Galeria Fotografii Ratusz w Zamościu, Rynek Wielki 13
Organizator: Zamojskie Towarzystwo Fotograficzne
Wernisaż w czwartek 12 grudnia o godz. 17:00, ekspozycja do 10 stycznia 2020 

Osobowość człowieka jest niejednorodna i wielopłaszczyznowa.
To sprawia, że prawie każdy portret fotograficzny, nawet najprostszy i najmniej wyreżyserowany, jest portretem kogoś innego – o czym przekonuje historyk sztuki Jean-Francois Chevrier.
Takie rozważania skłaniają do postawienia tezy, że portrety częściej ukrywają niż odsłaniają portretowanych.  Poznanie modela na podstawie wykreowanego lub udokumentowanego obrazu możliwe jest tylko w niewielkim stopniu lub daje błędne wyobrażenie.

Autorzy wystawy: Andrzej Bąk, Diana Berdak, Sławomir Borysz, Wojciech Chudzik, Paweł Czop, Karolina Gromek, Wojciech Kapuściński, Anna Kwiatkowska, Renata Kwiatkowska-Gnyp, Tomasz Kwiatkowski, Wojciech Lembryk, Tadeusz Mierzwa, Stanisław Orłowski, Andrzej Pogudz, Marek Ryś, Wioletta Sawa, Waldemar Siatka, Dariusz Szopa.

Wystawa została zorganizowana dzięki wsparciu finansowemu miasta Zamość.

Zamojskie Towarzystwo Fotograficzne to jedno z najstarszych towarzystw fotograficznych w Polsce i jedno z najdłużej działających stowarzyszeń w Zamościu. Od 1961 roku upowszechnia sztukę fotografii, organizując wystawy, konkursy fotograficzne, plenery i spotkania. Od 1968 organizuje Ogólnopolskie Biennale Fotografii „Zabytki“, od 1988 prowadzi Galerię Fotografii Ratusz, a od 2005 także Galerię Stylowy. Jest organizatorem Międzynarodowego Festiwalu Fotografii „Wschodnia” i comiesięcznych Spotkań z Fotografią. Prowadzi warsztaty i kursy fotograficzne dla młodzieży i dorosłych.

Uroczysty wernisaż odbył się 12 grudnia, dzień przed podsumowaniem roku kulturalnego w mieście Światowego Dziedzictwa Kultury UNESCO. W otwarciu wystawy członków jednego z prężniej działających zamojskich stowarzyszeń kulturalnych wzięli udział licznie zgromadzeni goście. Dość powiedzieć, że podczas wernisażu Galeria wypełniła się po brzegi. „Portret„ Zamojskiego Towarzystwa Fotograficznego obejmuje 18 czarno-białych pionowych portretów. To właśnie czarno-biały pion był jedynym formalnym ograniczeniem jakie narzucili pomysłodawcy autorom. Reszta była w rękach, a raczej głowach twórców.
W konsekwencji, w Ratuszu zawisły różnorodne prace. Znajdziemy więc portrety dzieci, kobiet i mężczyzn
- w różnym wieku. Portrety wykonane w studiu i w plenerze, w całości zaaranżowane, jak i te nieustawiane, reportażowe, a nawet portret „bez twarzy“. Niemała część fotografii jest teatralna i dyskretna, wykonana   niskim kluczu, ale nie brakuje też jasnych, „czystych“ kadrów. Wśród wszystkich prac znajdziemy portrety intymne, liryczne, romantyczne, ale również wesołe, radosne czy dynamiczne.
Biorąc pod uwagę ilość autorów oraz formalne ograniczenie należy podkreślić duże zróżnicowanie pod względem interpretacji tematu i dobry poziom ekspozycji.